Propozycja

Co to jest remanent i kiedy należy go przeprowadzić?

10 grudzień 2021, 14:59 Piątek
Co to jest remanent i kiedy należy go przeprowadzić? limit_size

Każdy przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, zobowiązany jest do sporządzenia remanentu na koniec i początek roku podatkowego. Remanent daje przedsiębiorcy możliwość ustalenia uzyskanego dochodu w zeznaniu rocznym. 

Remanent - co to jest?

Remanent jest to czynność mająca na celu zbadanie faktycznej ilości towarów handlowych, materiałów, półwyrobów, wyrobów gotowych i braków/odpadów posiadanych przez przedsiębiorstwo, a następnie uzgodnienie tego stanu z ilością wynikającą z odpowiednich dokumentów księgowych i ewidencji.

Spis z natury powinien zostać przeprowadzony:

  • na dzień 1 stycznia
  • na koniec każdego roku podatkowego
  • na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego
  • w razie zmiany wspólnika
  • w razie zmiany proporcji udziałów wspólników
  • w razie likwidacji działalności

Poza wyżej wymienionymi przypadkami spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy:

  • osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne
  • na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego

Obowiązek sporządzenia remanentu w terminach 31 grudnia i 1 stycznia nie oznacza, że czynność techniczna przeprowadzenia spisu powinna zostać dokonana dwukrotnie. Spis dokonany na ostatni dzień roku podatkowego jest bowiem jednocześnie spisem na pierwszy dzień roku następnego i ma tę samą wartość. W innym przypadku nie byłoby możliwe prawidłowe ustalenie wyniku finansowego przedsiębiorstwa.

W sytuacji, gdy odnotowano duże zejście towarów z magazynu należy sporządzić remanent w celu wyliczenia faktycznego dochodu. Nie obowiązuje natomiast już warunek zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego o sporządzeniu takiego remanentu w terminie 7 dni przed sporządzeniem remanentu.

Obowiązkowe składniki remanentu

Spisem z natury powinny zostać objęte:

  • towary handlowe
  • materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze
  • półwyroby
  • produkcja w toku
  • wyroby gotowe
  • braki i odpady
  • towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika,
  • towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika (nie trzeba ich jednak wyceniać - wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie i wskazanie czyją stanowią własność).

W razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności, spisem z natury należy objąć również wyposażenie oraz składniki majątku trwałego.

Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane:

  • imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy)
  • datę sporządzenia spisu,
  • numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury
  • szczegółowe określenie towaru i innych składników podlegających spisowi
  • jednostkę miary
  • ilość stwierdzoną w czasie spisu
  • cenę w złotych i groszach za jednostkę miary
  • wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową
  • łączną wartość spisu z natury
  • klauzulę "Spis zakończono na pozycji..."
  • podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników)

Remanent w KPiR

Jeśli po sporządzeniu spisu z natury okaże się, że przedsiębiorca fizycznie posiada więcej lub mniej towaru niż w systemie magazynowym, należy rozliczyć nadwyżki lub niedobory magazynowanych towarów odpowiednio jako przychód i koszt uzyskania przychodu.

Do zaliczenia nadwyżek magazynowych do przychodów zobowiązuje art. 12 ustawy o PIT. Jako jedną z przykładowych kategorii przychodów wymienia ona wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. Przypadek, gdy wskutek przeprowadzonej inwentaryzacji okazuje się, że towarów jest faktycznie więcej niż wynika to z ewidencji magazynu, oznacza, że towary te zostały otrzymane nieodpłatnie.

Jeżeli natomiast w trakcie inwentaryzacji zostaną stwierdzone niedobory towarowe możliwe jest ujęcie powstałych różnic w kosztach podatkowych.

Dlatego też zwrócić trzeba uwagę na odpowiednie procedury i środki techniczne, które miałyby na celu zapobieżenie powstawaniu niedoborów. Podatnik niezwracający szczególnej uwagi na zabezpieczenie towarów przed ich kradzieżą, zniszczeniem bądź zaginięciem nie będzie mógł zaliczyć w ten sposób powstałych niedoborów do kosztów uzyskania przychodu.

Dla podatników prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadów, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego. W przypadku gdy wartość remanentu początkowego jest wyższa od remanentu końcowego, dochód ustala się jako różnicę między przychodem a kosztami uzyskania, pomniejszoną o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego.

Wartość remanentu początkowego i końcowego uwzględniana jest w bilansie firmy i ma wpływ na wysokość kosztów uzyskania przychodów poniesionych w danym okresie podatkowym.

Opinie naszych klientów

41 861
zadowolonych
klientów

BizIn.pl