Propozycja

Jak długo przechowywać dokumentację przy stracie podatkowej?

05 listopad 2021, 14:19 Piątek
Jak długo przechowywać dokumentację przy stracie podatkowej? limit_size

Przedsiębiorcy prowadząc własną działalność gospodarczą, czasami osiągają stratę podatkową która może być rozliczona przez nich w latach następnych. Jak długo zatem powinni przechowywać dokumenty księgowe?

Przechowywanie ksiąg 

Długość przechowywania dokumentacji podatkowej została określona w ustawie – Ordynacja podatkowa. Podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Przez księgi podatkowe zgodnie z Ordynacją podatkową rozumie się księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia do celów podatkowych na podstawie odrębnych przepisów obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci. Zatem księgi podatkowe i dokumenty źródłowe będące odzwierciedleniem zapisów znajdujących się w tych księgach należy przechowywać przez okres równy okresowi przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązania podatkowego oznacza, że po upływie określonego czasu – od momentu powstania zobowiązania podatkowego – zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy po upływie terminu przedawnienia nie może domagać się uregulowania należnego świadczenia.

Rozliczenie straty podatkowej

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca 3. miesiąca roku następnego. W  tym terminie powinno się także wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.  W przypadku, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają wartość przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.  Od 2018 roku obowiązuje podział dochodów na te osiągane z zysków kapitałowych oraz pozostałe. Tym samym strata może wystąpić zarówno z zysków kapitałowych, jak i z pozostałych dochodów.  Dochód z danego źródła możemy obniżyć o wysokość straty. Wysokość odliczenia nie może w żadnym z tych lat przekraczać 50% powstałej w danym roku straty.  Ustawodawca od 2019 roku zmienił zasady rozliczenia straty podatkowej. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:

  • obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
  • obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł; nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego 5-letniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

Weryfikacja rozliczenia przez organ podatkowy

Uprawnienie organów podatkowych do ustalenia dochodu danego roku podatkowego może odbywać się z uwzględnieniem obliczeń z tytułu strat poniesionych przez podatnika w okresie poprzedzających 5 lat podatkowych.  Składając zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym, w którym pokryto straty poniesione w okresie wcześniejszym, podatnik musi się liczyć z tym, że kontrola i weryfikacja tego zeznania przez organ podatkowy rozciągać się będzie także na zdarzenia gospodarcze we wcześniejszych latach podatkowych, w których wystąpiła strata pokrywana dochodem danego roku podatkowego. 

Skoro strata może być pokryta z dochodu w kolejnych latach podatkowych, to jest równoznaczne z możliwością obniżenia podstawy opodatkowania, a w konsekwencji i wysokości podatku.  Zgodnie z art. 3 pkt 6 Ordynacji podatkowej ulgi podatkowe to przewidziane w przepisach prawa podatkowego zwolnienia, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku, z wyjątkiem obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz innych odliczeń stanowiących element konstrukcji tego podatku.

Należy zwrócić uwagę, że w ewentualnym postępowaniu podatkowym czy kontrolnym, którego przedmiotem jest określenie wysokości zobowiązania podatkowego, zasadniczą kwestią wymagającą wyjaśnienia jest wysokość podstawy opodatkowania, którą kształtują nie tylko uzyskane w roku podatkowym przychody i koszty ich uzyskania, lecz także przysługujące podatnikowi ulgi podatkowe, o których mowa w powyższym przepisie. Tym samym organ podatkowy w przypadku weryfikacji winien wydać decyzję określającą stratę podatnika w danym roku podatkowym na podstawie art. 24 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Opinie naszych klientów

41 351
zadowolonych
klientów

BizIn.pl